Rasti Rostelli acties of een Tjakka! Verhaal? (John Strelecky’s Big Five)

Donderdag 26 maart vertrok ik, in plaats van naar Assen, naar Groningen, op weg naar Gasterra om daar DE John Strelecky te ontmoeten en me te laten beïnvloeden door zijn visie op het leven en hoe we daar mee om kunnen gaan. Eerlijk gezegd zei de naam John Strelecky me op dat moment helemaal niets! Ik wist nog net dat de Big Five waarschijnlijk niet over een kudde dieren zou gaan maar voor de rest was ik blanco.

Na een voortreffelijk ontbijt waar ik, al broodkauwend en sinaasappelsapdrinkend, met een aantal interessante mensen kennis mocht maken, vertrokken we richting de zaal alwaar door Younglink de aftrap gegeven werd. Daarna stak John Strelecky van wal…Rasti Rostelli acties of een Tjakka! Verhaal? (John Strelecky’s Big Five)

Donderdag 26 maart vertrok ik, in plaats van naar Assen, naar Groningen, op weg naar Gasterra om daar DE John Strelecky te ontmoeten en me te laten beïnvloeden door zijn visie op het leven en hoe we daar mee om kunnen gaan. Eerlijk gezegd zei de naam John Strelecky me op dat moment helemaal niets! Ik wist nog net dat de Big Five waarschijnlijk niet over een kudde dieren zou gaan maar voor de rest was ik blanco.

Na een voortreffelijk ontbijt waar ik, al broodkauwend en sinaasappelsapdrinkend, met een aantal interessante mensen kennis mocht maken, vertrokken we richting de zaal alwaar door Younglink de aftrap gegeven werd. Daarna stak John Strelecky van wal…

Het duurde nog geen drie minuten of ik raakte toch een beetje teleurgesteld toen we de opdracht kregen stevig te gaan zitten en onze ogen dicht te doen…. Toch geen ‘Rasti Rostelli’ acties of een ‘Tjakka!’ verhaal he!? Maar al snel raakten we de kern van John Strelecky’s Big Five: we hebben zoveel dromen en als we oud zijn zeggen we: had ik maar… En dat was nu juist wat mij triggerde: ik zeg namelijk altijd dat ik nooit ‘had ik maar’ wil kunnen zeggen en ‘live your life to the max’ is mijn motto geworden maar… om nooit ‘had ik maar’ te kunnen zeggen, doe ik álles wat me ‘leuk’ lijkt. En ja, je raadt het al: nooit goed genoeg natuurlijk want ik heb ook niet alle tijd van de wereld en dan heb ik dat leuks toch een klein beetje gedaan. Hmmm… John ging verder met zijn visie: Richt je op 5 doelen die je écht wilt bereiken in je leven en waar je (als je oud en grijs bent) op terug kijkt en denkt: Dát heb je toch maar even bereikt grijsaard! En waarvan je natuurlijk hoopt dat anderen je ook zo zullen herdenken maar dat blijft een onzekere factor in dit geheel. In mijn hoofd popten de doelen op als krokusjes uit een lentetuin en ik had al snel een lijst met een stuk of 50 doelen klaar.. oeps, daar ga ik weer! Ik besloot me helemaal open te stellen voor zijn visie, zijn verhalen en zijn inspiratie, ik deed mee met een oefening met John ten aanzien van alle genodigden en stelde zelfs een vraag terwijl de engelse woorden van enthousiasme hakkelend mijn strot verlieten. John bracht zijn verhaal duidelijk, met veel humor, had tijd voor de vele vragen die wij jonge lieden nog hebben en dan nog stellen ook (niet mijn woorden!) en schreef ook nog een aardige boodschap in mijn boekje. Een indrukwekkend man met het vermogen anderen te inspireren!

Rond 13.00 uur stapte ik weer in de auto en stelde me even de vraag hoeveel van de aanwezigen nu ook écht iets met zijn verhaal zouden gaan doen en ik nam me voor dat dat er in ieder geval één zou zijn!

Astrid Nieborg

Procesmanager en projectleider Gemeente Assen