De mens als maat der dingen

De menselijke maat is in opkomst. Je kunt wekelijks wel ergens een artikel vinden waar de menselijke maat wordt opgevoerd. Ruim een jaar geleden bedachten we dat het Noorderlinkcongres als ondertitel de menselijke maat mee moest krijgen: de mens als maat der dingen. Dus meer dan de mooie woorden in een jaarverslag waarin bijna elke organisatie wel heeft staan dat mensen hun belangrijkste kapitaal zijn. Recentelijk wordt de uitdrukking voornamelijk nostalgisch gebruikt. Agnes Jongerius wil de menselijke maat terug in arbeid, ze bedoelt dat het verschil in salaris zo groot is geworden dat het demotiveert en ten koste gaat van loyaliteit. Eckart Wintzen’s boek over celstructuur gaat over klein binnen groot, met de menselijke maat als uitgangspunt. In een forumdiscussie over de autistische overheid, waarmee de IND wordt bedoeld, gaat het over het verliezen van contact met de klanten, de menselijke maat is daar al lang uit het oog verloren. Men wil de menselijke maat terug in de zorg. De zorgverlener kijkt nu alleen maar naar productiecijfers en is het contact met de cliënt al lang verloren. Ook in de stedenbouwkundige analyses over het ontstaan van rellen zoals in de voorsteden van Parijs, grijpt men terug op de menselijke maat. Herkenbaarheid en geborgenheid zouden de Nederlandse ontwerpers van steden nu als pleitbezorgers van de menselijke maat kunnen bestempelen, redenen waarom hier minder kans op grote rellen zouden zijn. Een heel divers begrip dus die menselijke maat, maar in zijn essentie gaat het gewoon om de mens als maat der dingen, Het gaat om de herkenbaarheid van mensen in dat wat ze doen en het kunnen realiseren van de individualiteit in een organisatiecontext. Jouw toegevoegde waarde, daar gaat het om. En wie kent Maslow niet, als het eten en drinken er al is, dan is de hoogste trede zelfverwezenlijking, de allergrootste menselijke maat. Jaren geleden las ik het verhaal van de ludisten, onder aanvoering van kapitein Ludd. Zij trokken ten strijde tegen de industrialisatie, waar grote fabrieken met heel veel weefgetouwen het ambacht en zelfstandigheid om zeep hielpen. Jaren later is haast iedereen wel in dienst van het grote kapitaal, kleine ondernemers zijn er bijna niet meer. Maar het tij keert. Charles Handy beschreef het al in zijn boek de Olifant en de Vlo: het zijn de zzp-ers die voor de economisch groeit zorgen, kleine ondernemingen waar de menselijke maat de enige maat is. In tijden van grootschalige fusies is dat het overdenken waard. Als bedrijven en organisaties willen blijven bestaan kunnen ze niet om de menselijke maat heen. Dat beseffen alle bedrijven binnen Noorderlink donders goed, anders zouden ze er toch niet een heel congres aan besteden. 24 uur achter elkaar, de biologische klok rond. En ja, kijk maar op de website van al het moois dat de menselijke maat slaat. De eerste keer dat overdaad niet schaadt, bezoekers bepalen hun eigen maat, een menselijke maat. Noorderlink organiseert op 6 en 7 november de Noorderlinkdagen. Een 24 uurs congres met de laatste ontwikkelingen en trends op het gebied van Human Resource Management (HRM). Doel van deze dagen is het vergroten van het inzicht en betrokkenheid van managers en beleidsmakers bij HRM.

There are currently no blog entries.